بولت، بابالنگ دراز عصر جدید

سرشارازحس قدرت، شور و مستی می شوی وقتی مستند بولت را به تماشا نشسته ای

کودکی درمیان بنفشی کم رنگ نمایان می شود و تو او را می شناسی، بولت کوچک قدم بر می دارد و با تو بزرگ می شود قدم هایش را می شماری و پاهای کوچکش را که تبدیل به لنگ درازی بزرگ می شود.

بابا لنگ درازی که سر پرستی خودش را به عهده می گیرد او باید از خودش مراقبت کند چون یک کشورنه تنها، بلکه یک جهان چشم امید به او دوخته برای لحظه ای هیجان و لذتی شیرین.

مگر نه اینکه ما همه ابتدا در برابر خودمان مسئولیم، دربرابراعمالمان و در برابر افکارمان، چه بسا دنیایی از انرژی و عشق را به سوی کائنات جاری سازیم یا بالعکس.

 مگر می شود جامائیکایی نباشی و آرزوی پیروزی یک جامائیکایی را در المپیک داشته باشی، جایی که ازملیت ها و نژادها و رنگ های مختلف یک صدا فریاد می زنند، بولت بولت. بولت ورزشکار است یا اسطوره.

 مستند تلاش دارد او را به مانند انسانی معمولی با تلاشی مضائف به ما بشناساند در مراحل اولیه تمرین ما برجستگی خاصی در او نمی بینیم.

تمریناتی که ممکن است در هر سطحی هر کسی بتواند انجام دهد اما با مشاهده بولت جوان و تغییرات فیزیکی او و آمار جوایزش دقیق تر به او نگاه می کنیم، چه چیزی در اوست که او را متمایزمی سازد،

می دود، عرق می ریزد، زخمی می شود، آسیب می بیند و بازمی خندد.
چرا هر بار اعتماد به نفس او بیشتر می شود?

او حلقه ای از دوستان معتمد را به دور خود جمع کرده است، دوستانی متشکل ازمربی، مدیر برنامه ریزی، ماساژر…

دوستانش در رسیدن او به اهدافش نقشی بسیار مهم دارند. دوستانش او را باور دارند و او به دوستانش اطمینان،

 مسابقات المپیک و قهرمانی جهان در مستند حائزاهمیت است و هر مسابقه را با جزییات ازاتاق هتل و نظر شخص بولت و مربی و دوستانش دنبال می کنیم که تعلیق لحظه پایان مسابقه را دو چندان می کند.

آنقدر هیجان زده می شوی که لحظه ای فراموش می کنی پخش،  زنده نیست.

جملات ارزشمندی در آغاز مستند تو را برای دیدن شاهکاری آماده می کنند، مستندی شاهکار نه، بلکه انسانی شاهکار خلقت،

« بعضی به دنیا آمدیم تا کارهای بزرگ کنیم الهام ببخشیم و بدویم هر کس برای هدف خاصی می دوئه ولی در تاریخ بشریت کسی به سرعت یوسین بولت ندوئیده، اون مرزهای نژاد،سیاست، مذهب را شکست »

بولت محصور شده در بین اقشار مختلفی از مردم، ورزشکاران، مربیان، پزشکان که هر کس به ذن خود برداشت متفاوتی ازاو دارند.

حرف و حدیث حاضرین و غایبین بر عملکرد او تاثیر دارد و حتی نظرات منفی و مغرضانه آنها ، عجیب او را قوی می سازد.

او اخلاق گراست، نگاهی انسانی به جامعه و محیط اطرافش دارد. درصحبت هایش به درستی ازرقبایش حرف می زند و به آنها احترام می گذارد البته تا زمانیکه آنها برایش کری نخوانند و حرفی از برد نزنند.

قبل ازمسابقات زیاد حرف نمی زند و متمرکز است. موسیقی گوش می کند و گاهی با آن همراه می شود.

 موسیقی متن، ترکیبی از موسیقی های ملل است، موسیقی افتتاحیه المپیک، مسابقات جهانی و جشن های محلی جاماییکایی که مخاطب را به وجد می آورد.

سراسر فیلم در راستای تحسین بولت است آیا به راستی بولت هیچ وجه منفی نداشته است.

شاید ترجیح می دادیم او را در لحظات شکست نیز بیشتر کنکاش کنیم ولی مستند در راستای ستایش اوست.

یوسین بولت در مسابقات جهانی لندن با شکست در مقابل رقیبش جاستین گاتلین مدال طلا را واگذار می کند و در لحظه خداحافظی، گاتلین در مقابل او زانو زده و به او ادای احترام می کند. قهرمان این گونه ستوده می شود.

این ماجرا به خاطر عدم انطباق تاریخی با زمان ساخت مستند به تصویر در نمی آید.

بی شک پس از پایان یافتن مستند او را در سایت ها ی خبری دنبال می کنید تا اطلاعاتی از لحظه و حال او دریابید. این حسی است که مستند به شما منتقل کرده، پس کارش را درست انجام داده است.

مستند بی نظیر ” من بولت هستم” را در آی سیما ببینید.

نویسنده: نیلوفرطاهری

Related Articles

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *