راوی داستان های خواب زده باش …

خفگی نمادی از سینمایی است که می تواند متفاوت باشد ، رسانه در نقطه ای به ذات رسانه بودن خود بازمی گردد که چیزی فراتر از محسوسات باشد در عین اینکه از محسوسات است .

سینمای ایران از بحران بزرگی به نام عادی بودن و نداشتن فضای سینمایی رنج می برد ، جهان جدیدی در سینمای ایران به نمایش درنمی آید و روایت از خودش فراتر نمی رود ، روایت در روایت می میرد .  سینمای ایران فراموش کرده است که می باید به زبان فرم و اصول رسانه سخن گوید و در این مسیر بازی را یاد بگیرد و از روایت بهر ه ببرد . هیج روایتی تا زمانی که از ساختار و انسجام زیبایی شناسانه ی خلاق پیروی نکند به سینما و استانداردهایش نمی رسد و یک پای آن همیشه خواهد لنگید .

اقتصاد رسانه در یک بستر فرمی به روز و پویا است که می تواند در رقابت با آثار جهانی قرار گیرد و هویت خود را تعریف کند . روایت فرم و ساختار بر اساس زبان سینما ی صنعتی سرگرم کننده از مهم ترین ویژگی های آثار فریدون جیرانی است که تلاش  هنری می کند تا زبانی متفاوت برای مخاطب بر اساس روایت های تازه ایجاد کند .

فرا روایت و فرا زبان امری ساده است در سینمای مدرن امروز که اتفاقا گاها پیچیده هم نیست ، شاید این ذهنیت پیچیده ی ایرانی است که به موضوع از زوایه ی دیدی سخت تر نگاه می کند و روایت را در سینمای ایران سخت کرده است و غامض .

مخاطب امروز سینمای ایران از سینمای ایران توقع ، تنوع و انسجام ساختاری جذاب را با توجه به سطح بالای ارتباط خود با جهان دارد که این امر با درایت و تیز بینی و فرا رفتن از روایت در همه ابعاد قابل دستیابی است .

می توان به سینمایی که وجه صنعتی و علمی را در هم آمیخته می کند و تاریخ بزرگی از  ادبیات کلاسیک فاخر را در کنارخود دارد بیش از اینها امیدوار بود .

Related Articles

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *